Trzepot skrzydeł

'Trzepot skrzydeł'... jest to książka inna, niż wszystkie. Nie można o niej powiedzieć po prostu 'fajna' lub 'spoko' tak jak to robią niektórzy ludzie. Spotykam takich właśnie ludzi i zawsze pragnę im wykrzyczeć w twarz, że są w wielkim błędzie. Tej książki nei da się opisać jednym słowem. A jeśli ktoś tak robi, to znaczy, że kompletnie nie zrozumiał sedna powieści. Jest to historia kobiety uwięzionej w ślepej miłosci, w szklanym kloszu z jednostronnymi drzwiami-jej mąż może do niej wejść i zadawać ból, cierpienie, upokarzać ją i ujmować jej z dnia na dzień ujmować jej godności ale ona nie może wyjść, nie może się wydostać! Katarzyna Grochola idealnie ukazuje tutaj prawdziwy problem przemocy, słabości człowieka a przede wszystkim problem manipulacji innymi.
Książka niebanalna, dająca do myślenia, skłaniająca do refleksji i do uronienia łez...Książka, której sie nie zapomina, i która trwa w myślach przez długi czas o ile nie CAŁY CZAS.